Dag 21 Bellinzona

Vandaag zijn we 3 weken aan het fietsen, dat is best wel veel. We zitten iets boven Italië. Dus we gaan goed!

We begonnen met een vroeg ontbijt in Luzern, wat een fijn en mooi hotel was dat. Na het ontbijt de bagage op de fietsen en op naar het station. We hadden de trein van kwart over 8. Het is mooi dat eigenlijk het leven overal hetzelfde is, er was een technische storing, we hadden 10 minuten vertraging en misten onze overstap. De treinreizigers kennen deze tweetrapsraket.
In het zonnetje gewacht op onze aansluiting en op naar Airolo. Dit ligt net na de Godhartt tunnel voor de trein. Je stapt uit in een stadje tussen de bergen, nog een paar meter klimmen en dan, afdalen, ik geloof 30 kilometer lang.
Het was schitterend en zeker in het begin eng, maar het gevoel van afdalen tussen de Alpen is zo goed! Ik durf in een pretpark nergens in maar ik stortte mezelf vandaag met fietsje zo de Alpen af… het is altijd alles of niets bij mij. Ik ben wel heel blij dat we het niet geklommen hebben, wat is het hoog!

Henk reed voor me en wachtte regelmatig op me, heel fijn, al met al zeer tevreden over deze afdaling. Bochten, haarspeldbochten en tunnels. Dat is ook apart, in een tunnel is het donker en koud, je moet echt fietsen naar het licht. En als je er dan uit rijdt krijg je een klap wind en je rijdt best hard, opletten dus!
Hele stukken gereden tussen de bergen en met een rivier naast ons. De natuur is daar overweldigend mooi.
Ineens reden we langs het bord met afstanden! Milaan staat op de borden, nog 144 kilometer! Wat een moment was dat! We hebben een stop gemaakt voor foto’s en onze high five! We schieten serieus op!
We hebben lunchtstop gedaan bij een heel leuk restaurantje. Stenen tafels buiten, oude stenen huisjes, gezellig Italiaans sprekende mensen en lekker eten, rosbief met pesto en een salade. Onder de bomen en tussen de bergen, een droomplekje, in de zomer.

Het werd vanmiddag flink warm en Henk kreeg problemen met zijn ketting, wat we gekocht hebben in Luzern is niet goed. Henk ging met zakdoeken en een Zwitsers zakmes in de weer. Hij heeft vanavond nog een klusje af te maken, maar we konden door.
We volgden vandaag grotendeels route 3 van de Zwitserland app. Ik ben gek op bewegwijzerde route’s en hier in Zwitserland worden de routes door vrouwen bewegwijzerd. Lekker veel bordjes en zeker op de plekken waar je ze nodig hebt, dat is iedere plek waar er meer als 1 weg is.
Henk rijdt liever een mix van routes. Ik dacht dat ik na 21 dagen het wel begreep, Komoot is al heel snel afgedaan als helemaal onhandig. Dan blijft er over bewegwijzerd of Garmin. Vanmiddag bleek dat de Garmin nog meer wordt gedetailleerd, we hebben de grote Garmin en de kleine Garmin. En die 2 zeggen niet altijd hetzelfde. Dat komt ook omdat de grote wordt gebruikt voor hoe ver is het nog op de snelste manie en de kleine voor de route naast de bewegwijzerde route. En ook van de kleine Garmin kan worden afgeweken als dat beter is. Mijn Garmin is meestal leeg en ik verdwaal nog in een lucifersdoosje, dus ik rij achter Henk en zIjn Garmins 😀 Maar het werkt, we zijn bijna ik Italië (volgens de grote Garmin nog 14 kilometer).

We zitten nu in een heel leuk hotel, hotel Croce Federale, ze hebben een Italiaans restaurant dus straks lekker eten. Ik koos de kleine kamer maar heb wel prachtig uitzicht. Henk heeft een klein uitzicht, 40 centimeter tot een rots.
Vandaag was echt super mooi rijden! Ik voelde me echt een held zoals ik daar reed.